وظايف و عملكرد بانك ها
در آغاز فعاليت, بانكها سه وظيفه اساسي داشتند:
-
شناختن پولهاي گوناگون (درسيستم فلزي)
-
تعيين وزن و عيار هر پول و نسبت برابري پولها و معاوضه آنها با يكديگر
-
نگهداري پولهاي فلزي اشخاص (طلا و نقره) در محل هاي امن
بانكداران قديمي علاوه بر وظايف فوق در ابتداي كار, خود را موظف ميديدند در مقابل سپرده اشخاص, رسيد بدهند كه همين رسيد مقدّمه نقل و انتقال پول گرديد و با گذشت زمان, تحولي در تكامل بانكداري به وقوع پيوست كه بانكداران متوجه شدند تمام صاحبان امانات و سپردهها در يك زمان براي دريافت آن به بانك مراجعه نميكنند و هميشه مقدار قابل توجهي از سپردهها نزد آنان باقي ميماند. بانكداران توانستند از محل سپردههاي مردم به متقاضيان وام داده و قدرت خريد آنان را در اختيار اشخاص ديگري كه اعتبار آنها براي بانكدار مسلم بود, قرار دهند و از اين راه براي بانك و همچنين صاحبان سپرده ايجاد درآمد نمايند. تغيير فاحش ديگري كه از مهمترين تحولات در دوره بانكداري است ايجاد بانكها به صورت شركت سهامي بود كه بعدها توسط دولت, اينگونه بانكها ملي اعلام گرديد.
گرچه پيشـرفت سريع و افـزايش قدرت مالي بانكهاو در نتيجـه تسلطشان بر بـازارهاي پولي جهان, حاصل رشد اقتصادي و توسعه روابط بين المللي به خاطر رفع نيازهاي مادي فزاينده جامعه امروزي ميباشد, معالوصف تفكيك بانكها به بانك مركزي ج.ا.ا و بانكهاي ديگر (تجارتي, صنعتي, معدني, كشاورزي) خود مويد لزوم اين تقسيم و تعيين اهداف گوناگوني است كه انجام آن به عهده بانكها محول گرديده است. بنابراين وظايف كليه بانكهاي خصوصي يا دولتي(بجز بانكهاي مسكن و كارگشائي) بصورت اختصار بقرار زير ميباشد:
-
قبول سپرده (ديداري, مدت دار)
-
اعطاي تسهيلات
-
خريد و فروش فلزات قيمتي
-
اجاره صندوق امانات
-
نقل و انتقال پول
-
نگاهداري و انجام امور مربوط به اوراق بهادار
-
انجام عمليات بورس
-
ضمانت نامه بانكي
-
خدمات اماني كه عبارتند از قبول قيموميت, وصايت و وكالت.